Coolbergen: minder fysieke belasting begint met het gesprek aangaan

Sector: Glastuinbouw

Bij Coolbergen hoort lichamelijk werk bij de dagelijkse praktijk. Niet alles is te voorkomen. Maar veel handelingen kunnen wel lichter, veiliger of prettiger. Het bedrijf zoekt daarom samen met medewerkers naar verbeteringen. En kijkt daarbij ook verder dan de eigen werkvloer.

Bekijk de website

Stemmen 98 stemmen

Waarom Coolbergen is genomineerd

Wat doe je als de oorzaak van fysieke belasting deels buiten je eigen bedrijf ligt? Coolbergen laat zien dat je dan niet hoeft te accepteren dat iets nu eenmaal zo gaat.

Het bedrijf bracht eerst zorgvuldig in kaart waar medewerkers lichamelijke belasting ervaren. Daarna zocht het naar praktische oplossingen. Daarbij ging Coolbergen ook het gesprek aan met klanten. Dat leidde onder andere tot lagere pallets, waardoor medewerkers minder hoog hoeven te tillen en reiken.

Daarom is Coolbergen genomineerd voor dit goede voorbeeld: eerst goed luisteren naar medewerkers en daarna ook andere partijen aanspreken als zij invloed hebben op gezond en veilig werken.

“Er is altijd ruimte voor verbetering.”

Drie stappen waarmee Coolbergen fysieke belasting aanpakt

1. Vraag eerst aan medewerkers wat zij ervaren

Voordat preventieadviseur Desiree Francke van Stigas langskwam, ging Dionne Coolbergen eerst zelf bij alle medewerkers langs. Waar lopen zij tijdens hun werk tegenaan? Welke werkzaamheden vinden zij zwaar? En wat zou volgens hen beter kunnen?

Dat leverde veel informatie op. Het had nog een voordeel: medewerkers wisten waarom de preventieadviseur kwam en voelden zich betrokken bij het onderzoek.

Tijdens de rondgang kon Desiree daardoor gericht meekijken. Medewerkers vertelden zelf wat hen hinderde en dachten mee over mogelijke oplossingen.

Wat kun je hiervan leren?

Begin bij de mensen die het werk iedere dag doen. Zij weten vaak precies waar de knelpunten zitten en hebben regelmatig zelf al ideeën voor verbetering.


2. Zoek samen naar oplossingen die echt werken

Na de inventarisatie koos Coolbergen niet automatisch voor grote of ingewikkelde oplossingen. Het bedrijf keek per knelpunt wat praktisch haalbaar was.

Zo kwamen er brede, stabiele steps om medewerkers te helpen bij werkzaamheden op hoogte. In een wasbak werden plateaus geplaatst zodat medewerkers veiliger in en uit de bak kunnen stappen. Er kwamen extra kniebeschermers en karretjes waarmee medewerkers geraapte knollen niet meer in een zware kist hoeven te dragen.

Mogelijke oplossingen worden ook weer met medewerkers besproken. Soms blijkt iets in de praktijk toch niet te werken. Dat is geen probleem: dan zoeken ze verder.

Wat kun je hiervan leren?

Een oplossing hoeft niet meteen perfect te zijn. Probeer iets uit, vraag medewerkers wat ze ervan vinden en pas het aan als dat nodig is.


3. Kijk ook buiten je eigen bedrijf

Een van de grootste verbeteringen lag niet op het terrein van Coolbergen zelf.

Het bedrijf leverde tweemaal per week pallets met kratten aan een klant. Die pallets konden tot 2,60 meter hoog worden. Vooral kleinere medewerkers moesten daardoor erg hoog reiken. Zij zagen tegen het werk op.

Coolbergen vroeg de klant daarom of er voortaan twee lagen minder op de pallets konden. Dat bleek mogelijk. Bij de volgende bestelling was de hoogte al aangepast.

Later ging Coolbergen ook met een andere klant in gesprek over de maximale reikhoogte. Het bedrijf kon aangeven welke hoogte voor medewerkers wél goed werkbaar was. Die hoogte werd vervolgens de nieuwe standaard.

Wat kun je hiervan leren?

Kijk bij een risico niet alleen naar wat je binnen je eigen bedrijf kunt veranderen. Ook een klant, leverancier of andere partij kan invloed hebben op het werk van jouw medewerkers. Bespreek wat beter kan.

Twee lagen minder maken een groot verschil

Het voorbeeld met de pallets laat goed zien waarom het loont om het gesprek aan te gaan.

Coolbergen had ook kunnen denken: de klant bepaalt hoe hoog de pallets moeten zijn. In plaats daarvan legde het bedrijf uit wat die hoogte voor medewerkers betekende en vroeg of het anders kon.

De oplossing was eenvoudig en kostte nauwelijks iets. Toch levert ze direct gezondheidswinst op. Niet alleen voor de medewerkers van Coolbergen die de pallets opbouwen, maar waarschijnlijk ook voor de medewerkers bij de klant die ze weer afbouwen.

Soms zit een verbetering dus niet in een nieuw hulpmiddel of een grote investering. Het begint met de vraag: kan dit ook anders?

Verbeteren doe je samen

Coolbergen betrekt medewerkers niet alleen bij het signaleren van problemen, maar ook bij de oplossing. Dat helpt om maatregelen te kiezen die in de praktijk werken.

Die aanpak vraagt wel om aandacht. Sommige medewerkers werken al tientallen jaren in het bedrijf en hebben het werk in die tijd al veel lichter zien worden. Een volgende aanpassing voelt dan niet altijd direct noodzakelijk.

Daarom blijft Coolbergen het gesprek voeren. Medewerkers worden aangemoedigd om knelpunten en ideeën te blijven delen. Want ook als veel al goed gaat, kan het werk vaak nog net iets gezonder of makkelijker.

Zelf aan de slag? Kijk verder dan je eigen werkplek

Het voorbeeld van Coolbergen laat zien dat je fysieke belasting stap voor stap kunt verminderen:

  • vraag medewerkers waar zij in hun werk tegenaan lopen;
  • bekijk samen welke verbeteringen echt verschil maken;
  • probeer oplossingen uit en vraag opnieuw naar de ervaringen;
  • onderzoek ook welke klanten, leveranciers of andere partijen invloed hebben;
  • durf hen te vragen of het anders kan.

Je kunt niet iedere lichamelijke belasting voorkomen. Maar als je goed luistert en het gesprek durft aan te gaan, is er vaak meer mogelijk dan je denkt.